W jaki sposób działa larwoterapia?

Larwoterapia, choć może budzić kontrowersje, to skuteczna i bezpieczna metoda leczenia ran przewlekłych, stosowana w medycynie od wielu lat. Opiera się na wykorzystaniu sterylnych larw muchy Lucilia sericata, które oczyszczają trudno gojące się rany z martwej tkanki. Zabieg jest całkowicie kontrolowany, a jego efektywność potwierdzają badania kliniczne. W tym artykule wyjaśniamy, na czym dokładnie polega larwoterapia i kiedy się ją stosuje.

Na czym polega larwoterapia?

Larwoterapia (znana również jako MDT – Maggot Debridement Therapy) polega na kontrolowanym umieszczeniu sterylnych larw w obrębie trudno gojącej się rany. W przeciwieństwie do tradycyjnych metod chirurgicznych, larwy działają selektywnie – usuwają wyłącznie martwą, martwiczą tkankę, pozostawiając zdrową nienaruszoną. Larwy wydzielają enzymy, które rozkładają martwą tkankę na płynny materiał, a następnie go pochłaniają. Dodatkowo ich obecność w ranie przyczynia się do walki z bakteriami, ponieważ środowisko tworzone przez larwy działa bakteriobójczo, w tym przeciwko szczepom opornym na antybiotyki. Zabieg trwa zazwyczaj od 48 do 72 godzin i odbywa się w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. Larwy umieszczane są w specjalnych opatrunkach – luźno (bezpośrednio w ranie) lub w tzw. „bio-saszetkach”, które ograniczają ich przemieszczanie się. Po zakończeniu terapii są usuwane, a rana oceniana przez personel medyczny.

Zalety i zastosowanie larwoterapii

Larwoterapia wykorzystywana jest przede wszystkim w leczeniu ran przewlekłych, które trudno goją się przy zastosowaniu standardowych metod. Dotyczy to m.in. owrzodzeń podudzi, ran cukrzycowych, odleżyn, przetok i zakażonych ran pourazowych. Zaletą tej metody jest nie tylko skuteczne oczyszczanie rany, ale również przyspieszenie procesu gojenia i ograniczenie stosowania antybiotyków. Metoda ta jest szczególnie polecana w przypadku pacjentów z wielochorobowością, u których operacyjne oczyszczanie ran byłoby ryzykowne. Larwoterapia jest dobrze tolerowana przez organizm, rzadko powoduje działania niepożądane i może być stosowana wielokrotnie. Warto podkreślić, że sterylność larw jest ściśle kontrolowana – są one hodowane w warunkach laboratoryjnych i nie stanowią zagrożenia dla pacjenta.